Een 'slechte recensie' interpreteren wij doorgaans als een negatief oordeel over een boek, film of toneelstuk.
Maar een recensie kan ook op zichzelf slecht zijn: de recensent bakt er niks van.
Het overkwam een goede vriend van mij, de dichter Karel Wasch.
Hij was toe aan een nieuwe uitdaging en waagde zich aan een roman: 'De belegering van de jonker'.
Toen hij af was, werd de roman uitgegeven bij Nymfaeum.

Enkele dagen geleden meldde Karel Wasch zich volkomen ontredderd in mijn mailbox.

Lees verder »

Steeds meer mensen geven boeken uit in eigen beheer. Fuck de literaire kliek en de uitgeverswereld, moeten ze hebben gedacht. Een beetje met de pet in de hand gaan staan of ze alsjeblieft genegen zijn om je meesterwerk uit te geven!
En gelijk hebben ze. Het Nederlandse taalgebied is qua omvang dusdanig onbeduidend, dat in verhouding tot bijvoorbeeld de Amerikaanse markt alles hier feitelijk in eigen beheer wordt uitgegeven, zo kleinschalig is het allemaal.

Toch is uitgeven in eigen beheer niet zonder risico. Dat blijkt vandaag uit het bericht dat de Australische schrijver en docent Harry Nicolaides in Thailand is veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf, wegens belediging van de koning in zijn boek Verisimilitude. Dit had hij in eigen beheer uitgegeven en er maar liefst zeven exemplaren van verkocht. Er lag er ook nog eentje gratis ter inzage in de Thaise Nationale Bibliotheek. Die laatste zal hem de das hebben omgedaan. Lees verder »

De Indiase schrijfster Indira Goswami heeft dit jaar de Grote Prins Clausprijs gewonnen.
Dat is het mooie tegenwoordig van Claus- en ook Nobelprijzen: de winnaars zijn altijd mensen waar bijna niemand ooit van gehoord heeft.
Zo komen die ook eens in het zonnetje te staan.
Jammer eigenlijk dat het andersom nooit gebeurt.
Het zou toch een aardige verrassing zijn als u of ik bijvoorbeeld de Indira Ghandi-prijs zouden winnen.
Als die bestaat.
Zo ja, dan is het vast een prestigieuze prijs. Met veel geld. Lees verder »

Vorige week kreeg ik mijn BeBook Reader binnen. Daarmee kun je elektronische boeken -oftewel eBooks- lezen. Een eBook Reader is uitermate geschikt om duizenden elektronische boeken met je mee te zeulen. Hoewel, zeulen is het woord niet, want ze wegen niks.
Natuurlijk was de uitdaging om van mijn eigen teksten eens een eBook te maken. En dus ben ik in de archieven van Verbal Jam gaan spitten om een en ander voor de eeuwigheid veilig te stellen.

De oplettende bezoeker zal hebben gezien dat er in het keuzemenu aan de linkerkant een rubriek is bijgekomen. Met de voorspelbare naam 'eBooks'.
De bestanden zijn gewoon in PDF-formaat, dus ze zijn ook op de PC te lezen. Alleen de afmeting van de pagina's is wat kleiner (afgestemd op het scherm van een eBook Reader), maar een beetje zoomen lost dat op.
Op deze pagina staat ook meer informatie over eBooks in het algemeen. Lees verder »

Ik verzamel graag vergissingen (niet fanatiek) in de gedrukte media. Meestal komen ze uit de krant, want die wordt met haast gemaakt. Zeldzamer zijn fouten in boeken. Bij boeken wordt alles zorgvuldig nagekeken. Boeken zijn duurder. Boeken moeten langer meegaan.

'De Vergeten Tombe' is een boek van Kate Mosse. Het is uitgegeven bij Van Holkema & Warendorf. Het is vertaald door Ans van der Graaff en Dennis Keesmaat. Je betaalt er bijna twintig euro voor.
De meest interessante alinea staat op bladzijde 141:




De letter 'l' staat op het toetsenbord drie posities verder naar rechts dan de letter 'h'. Dit kan dus geen typefout zijn. Ik vermoed een Freudiaanse vergissing.

Jeroen Brouwers heeft de Nederlandse Prijs der Letteren geweigerd. Het daaraan verbonden geldbedrag van 16000 euro vond hij maar een fooi. Te weinig voor een volledige schrijversloopbaan, liet Brouwers weten.
Inderdaad steekt deze prijs wat magertjes af bij de AKO Literatuurprijs (50.000 euro), de Librisprijs (idem) en de Gouden Uil (25.000 euro). Aan de andere kant krijgt de winnaar van de Gouden Strop slechts 10.000 euro. Misdaad loont dus ook niet in de literatuur. Lees verder »