Ik las een opmerkelijk bericht: de NMa verdenkt huizenhandelaren van kartelvorming. Zij maakten onderling afspraken over de aankoop van huizen op executieveilingen.

Op executieveilingen worden huizen geveild waarvan de eigenaren hun huis gedwongen moeten verkopen. Bijvoorbeeld omdat zij hun hypotheek niet meer kunnen betalen.

Op die veilingen zit de zaal vol met huizenhandelaren. Zij hebben onderling afgesproken dat ze elkaar niet in de weg gaan zitten bij het bieden en één van hen scoort zo heel voordelig het betreffende pandje. Met als gevolg dat veel verkopers met een restschuld blijven zitten bij de bank. Zij liggen de rest van hun leven krom.

De huizenhandelaren komen daarna nog even gezellig bij elkaar en houden onderling een nieuwe veiling. Daar worden wél goede prijzen betaald. De winst wordt lekker onderling verdeeld.

Lees verder »

De afgelopen week had ik De Belastingdienst achter me aan, dus er was even geen tijd om een stukje te schrijven.
Ik had namelijk mijn moeder niet bij hen aangegeven en dat had wel gemoeten.
Ik wist van niks.
Het lijkt mij nuttig om over deze kwestie te vertellen, want de ervaring heeft mij nu geleerd dat je geheel buiten je schuld en nietsvermoedend in de problemen kunt geraken.
Grote problemen, misschien wel...

Lees verder »

Nog even over die uitvaart van Mulisch.
Sorry.
Maar dergelijke toestanden zetten mij altijd aan het denken en het afvragen.
Want het was natuurlijk niet zomaar een begrafenis.
Hoe pakken ze dat aan?
Huren ze daar een evenementenbureau voor in?
Ja, ik roep maar wat, ik weet het tenslotte niet.
Of heeft een begrafenisonderneming zelf al die expertise in huis?

Als dode beroemdheid ben je sowieso goed de pineut, lijkt mij, qua kosten.
Want het afhuren van zo'n Stadsschouwburg tikt lekker aan. Nou zal Harry niet armlastig zijn geweest, maar als kind zie je de erfenis verdampen waar je bij staat.

Lees verder »

Vroom & Dreesmann is in het nieuws omdat het concern zijn personeel onder druk zet loon in te leveren. Anders gaan er ontslagen vallen. De bonden zijn er woedend over.

Het verbaast mij niet. Het is al eerder vertoond.
In 1982 ging directeur Anton Dreesmann heftig tekeer tegen de vakbonden vanwege de hoge looneisen:
"Een ondernemer moet nee durven te zeggen als dat nodig is. Ik laat de zaak niet in de soep draaien door de eisen van de vakbonden in te willigen." (bron: NRC, 15-2-2000).

Maar andere ondernemers moesten kennelijk wél in de buidel tasten voor hun personeel. Dreesmann was als lid van de S.E.R. juist tegenstander van de loonmatigingspolitiek in de jaren tachtig, anders hadden de mensen niet genoeg geld in hun zak om in zijn warenhuizen uit te geven.

Lees verder »

"Goedemiddag, meneer de autoverkoper!"
"Goedemiddag meneer! Waarmee kan ik u van dienst zijn?"
"Nou, het is een beetje gênant, maar ik wilde vragen of u de nieuwe BMW die ik vorige maand bij u heb aangeschaft weer kunt terugnemen..."
"Hoezo, bevalt hij niet?"
"Hij bevalt uitstekend, ik heb al drie snelheidsbekeuringen, dat is het niet. Maar de baas wil mijn bonus terug! En die had ik dus net bij u aan die BMW besteed."
"Ai, dat is inderdaad gênant meneer. Maar ik weet niet of we..."
"Er is een moreel appèl op mij gedaan, meneer de autoverkoper, daar kan ik niet zomaar onderuit!"
"Dat begrijp ik meneer. Maar als al die managers daaraan gehoor gaan geven en hun auto weer komen inleveren, kunnen wij de zaak wel sluiten. Dat lijkt mij echt héél slecht voor de economie!"
"Kunt u voor mij niet een uitzondering maken?"
"Wie heeft eigenlijk dat morele beroep op u gedaan om uw bonus in te leveren?"
"Nou, mijn baas, Jan Hommen, de topman van de ING. Het staat vandaag in de krant. Een heleboel collega's van mij hebben hun bonus al geheel vrijwillig teruggegeven, zegt hij..."
"Jan Hommen? Van de ING? Die is óók klant bij ons!"
"Wat leuk! En wat toevallig!"
"Ik zal het u nóg toevalliger vertellen meneer: die Jan Hommen van u rijdt nét een uurtje geleden met een splinternieuwe BMW 5 Serie Business Line Edition bij ons de zaak uit! Hij had een 'meevallertje' gehad, zei ie..."

Ons land staat voor een grote beproeving, kregen wij te horen van onze minister-president. De economie klapt helemaal in elkaar en de werkloosheid gaat gigantisch oplopen.
Stiekem was Jan-Peter natuurlijk in zijn nopjes, want je kunt een christelijke premier nu eenmaal niet blijer maken dan met het besef dat het volk moet lijden. Dit zal de mensen inpeperen dat ze maar beter in een God kunnen geloven, omdat het hier op aarde toch niks wordt. In de hemel hebben ze geen economische crisis, dus ze kunnen zich maar beter richten op het hiernamaals.
Maar zolang we daar nog niet zijn kunnen we altijd nog bidden. Bidden dat het spook van de werkloosheid onze deur voorbij gaat.

Op zo'n moment dat de media bol staan van de onheilstijdingen vraag ik me af: zou iemand als zeezeiler Henk te Velde nu óók last hebben van de economische crisis? De man is bezig met zijn Never Ending Voyage en heeft waarschijnlijk niet eens in de gaten dat de wereld om hem heen verzuipt.
We kunnen dus altijd nog zijn voorbeeld volgen en in het uiterste geval in een kano op het midden van het Tjeukemeer gaan liggen. Wie doet je wat? Lees verder »