De Persconferentie is een bijzonder fenomeen. Dat hebben we gisteren weer kunnen zien na de crash bij Schiphol van Turkish Airlines vlucht 1951.Het voornaamste kenmerk van De Persconferentie is knulligheid.
Achter een tafel zit een soort volkstuinverenigingsbestuur van veel heren en hooguit één dame. Zij kijken heel gewichtig. Dat mag, vinden ze, want zij zijn de lieden die voor ons de zaken in de hand houden. Zij zijn onze redders, onze leiders. Dankzij hen lopen we niet als koploze kippen radeloos, redeloos en reddeloos door elkaar. Zij zorgen dat wij ondanks de ramp toch straks weer rustig kunnen slapen.
Eén van hen voert het woord. De anderen zitten erbij voor spek, bonen en vertoon. Zij zeggen niets. Zij zitten er om te illustreren dat er een enorme hoeveelheid mensen en instanties op de been is gebracht. Alles onder controle. Wij waren er klaar voor. Wij hebben dit eindeloos geoefend. De hulpverlening verloopt vlekkeloos. Lees verder »





