De omgeving is totaal veranderd

Verbal Jam op reis

Maandag 23 Mei 2011 in categorie Israël en het Midden-Oosten, Op reis

Verdorie, het is alweer ruim een week geleden dat Ajax kampioen werd! Wat gaat de tijd toch snel: iedereen is het alweer vergeten.
Ik zéker.
Mijn omgeving is in die week totaal veranderd. Ik zit ergens in het Midden-Oosten. Ik houd het expres een beetje vaag, want als je bijvoorbeeld, louter hypothetisch en bij wijze van spreken, zegt dat je in Israël zit, heb je meteen weer tante Anja Meulenbelt in je nek.
Dus ik kijk wel uit.

[klik voor gehele afbeelding]

De omgeving is totaal veranderd Lees verder...

Mijn werk als lobbyist voor Israël

Vrijdag 02 Juli 2010 in categorie Israël en het Midden-Oosten

In het algemeen vind ik dat je het hebben van een mening moet aanmoedigen bij je medeburgers. Liefst het hebben van een doordachte mening. Dat kan onze democratische heilstaat alleen maar ten goede komen.

Mocht dit echter teveel gevraagd zijn, dan mag een simpele mening ook. Zo ruimdenkend ben ik nog wel. Niet iedereen is immers begiftigd met voldoende ratio om doortimmerde analyses los te laten op de werkelijkheid om zich heen.
Men wordt in dat geval wat mij betreft wél vriendelijk verzocht om in het openbaar gewoon z'n bek te houden. En zeker op internet.

Mijn werk als lobbyist voor Israël Lees verder...

Brits parlementslid noemt Israëli's 'Nazi's'

Maandag 19 Januari 2009 in categorie Israël en het Midden-Oosten

Sir Gerald Kaufman is een Britse Labour-parlementariër. In het Lagerhuis maakte hij onlangs de Israëlische politieke en militaire leiders onomwonden uit voor oorlogsmisdadigers en Nazi's. In zijn eigen familiegeschiedenis heeft hij genoeg verschrikkelijke bagage om dit te kunnen en mogen zeggen. Hij heeft erg veel kennis van zaken en komt al tientallen jaren in Israël en de Palestijnse gebieden. Een man van gezag dus, zeg maar.

Jammer genoeg wist ik dat in 2002 nog niet. Toen ontmoette ik Gerald Kaufman namelijk een keer in kibboets Yagur. Hij was aanwezig bij het huwelijk van een Israëlische neef van mij. Hij werd vergezeld door een cameraploeg van de BBC.
Ik had toen geen flauw benul hoe belangrijk hij was als criticus van het Israëlische optreden tegen de Palestijnen. Niet dat het veel had uitgemaakt, want tijdens een joodse bruiloft kun je zo'n man toch niet even lekker gaan uithoren over de Palestijnse kwestie.
Maar inmiddels is zijn standpunt mij volkomen duidelijk. Hij zegt waar het op staat en laat zien dat gelukkig niet alle joden in de wereld klakkeloos aanlopen achter de Israëlische geweldsdoctrine. Zou ik toch niet hebben gezocht achter zo'n rustig en vriendelijk oud heertje...


Klik op afbeelding voor video van toespraak Brits parlementslid noemt Israëli's 'Nazi's'

Het begrijpen van geweld

Zaterdag 17 Januari 2009 in categorie Israël en het Midden-Oosten

Als je iets begrijpt, betekent dat nog niet dat je er begrip voor hebt. Want dat laatste houdt een zekere goedkeuring in. Ik begrijp bijvoorbeeld dat Israël extreem geweld toepast in Gaza, ik keur het ten stelligste af. Als je iets begrijpt, weet je waarom het gebeurt en kun je er rekening mee houden bij het zoeken naar een oplossing.
De joden lijden onder een zeer lange historie van vervolging, discriminatie, racisme en massale uitmoording. Die beperkt zich niet tot de holocaust. In heel veel literaire boeken die we tegenwoordig lezen en die direct of zijdelings over joodse families gaan, worden we geconfronteerd met pogroms in allerleid uithoeken van de wereld, met racisme tegenover joden, met massamoord en vervolging. Zie bijvoorbeeld 'Het lot van de familie Meyer' van Charles Lewinsky en 'De dagen van Lazarus' van Aleksandar Hemon.

De jodenhaat bestaat tot op de dag van vandaag. Een ontluisterende bloemlezing komen we tegen in het artikel van historicus Bert de Bruin op zijn weblog, dat hij schreef naar aanleiding van de lezersreacties op een bericht in de Telegraaf. Het bericht ging over de verdwijning van Sonja Kohn, een belangrijke dame in de beleggingswereld. Ze wordt geassocieerd met de fraude van Madoff.
Maar louter het feit dat mevrouw ultra-orthodox joods was, gaf menige Telegraaflezer de kans om weer eens ongeremd zijn anti-semitische gevoelens te spuien. Het begrijpen van geweld Lees verder...

Masterclasses manipuleren

Maandag 12 Januari 2009 in categorie Israël en het Midden-Oosten

Geert Wilders is in Israël tamelijk populair, vooral natuurlijk in rechtse kringen. Er circuleert in dat land bijvoorbeeld een email waarin hij wordt geprezen als een van de weinigen in Europa die het opneemt tegen de verderfelijke ambities van de Islam. Het is bij de schrijvers van de mail echter niet overgekomen dat Wilders een parlementariër is. Hij wordt gepresenteerd als cineast, bekend van de film Fitna. In tegenstelling tot Theo van Gogh is hij er wél in geslaagd zijn anti-islamfilm te vertonen. Dat 'Submission' net zo goed als 'Fitna' wél is vertoond (in Zomergasten), hebben de schrijvers eveneens gemist.

In de email staat ook dat Europa stom bezig is. Wij graven ons eigen graf. We hebben tientallen miljoenen moslims binnengelaten en die gaan straks de boel hier overnemen. Want ze fokken maar door, die gasten.
Ik zie hier een gat in de markt voor de Hebreeuwse versie van een populairistisch Nederlands weblog, maar dit terzijde.

Vooral in tijden van oorlog -en dat is dus bijna altijd- is de Israëlische bevolking verzot op het maken van hun eigen home-made oorlogspropaganda. Wanneer de strijd weer eens opleeft, zoals nu in Gaza, loopt onze mailbox aardig vol met videofilmpjes en (eveneens bijzonder populaire) Powerpoint presentaties. Vooral de Powerpointpresentaties zijn dikwijls extreem belerend of van een tranentrekkende sentimentaliteit. Twintig dia's met 'bewijzen' van de gewetenloosheid van Hamas of Hezbollah.
De bottom line van al die huisvlijt: als wij daar als domme buitenlanders weet van zouden hebben, zouden we meer begrip kunnen opbrengen voor de acties van Israël.
Overigens laat de tegenpartij zich in dit genre ook niet onbetuigd. Masterclasses manipuleren Lees verder...

Gigantisch voor schut gaan

Zondag 04 Januari 2009 in categorie Israël en het Midden-Oosten

Partij kiezen, het lijkt zo makkelijk, maar het is nog knap lastig om het goed te doen. Anders kun je gigantisch voor schut en op de bek gaan.
Neem de Socialistisch Partij. Over het algemeen toch best een sympathieke club die het beste voorheeft met de zwakkeren in de samenleving en daarin ook daadkracht toont. Je zou er zó op stemmen.
Maar op het vlak van de internationale politiek krijgen ze toch al gauw iets betweterigs en gelijkhebberigs. Dat is dan weer jammer.

Zo heeft de SP, waarschijnlijk op bevel van eeuwig en onwrikbaar van zichzelf overtuigde mensen als Anja Meulenbelt, Gretta Duisenberg en Harry van Bommel, al lang geleden besloten partij te kiezen voor de door Israël onderdrukte Palestijnen.
Op zichzelf is daar niets mis mee, het is zelfs een loffelijk streven om het op te nemen voor geknechte volkeren. Probleem is alleen dat je, zoals in het geval van de Palestijnen, je tevens vereenzelvigd wordt met de minder aanvaardbare opvattingen en praktijken van die groep. Voor je het weet sta je qua imago aan de kant van de Hamas, die toch internationaal wordt gezien als een terreurorganisatie. Je komt dan in een bijzonder lastig parket te zitten. Gigantisch voor schut gaan Lees verder...

Sadistisch terrorisme

Donderdag 03 Juli 2008 in categorie Israël en het Midden-Oosten

Ik ben onthutst en geschokt. Kwaad ook. Na lange onderhandelingen heeft de Israëlische regering zich bereid getoond om gevangenen te ruilen tegen de lijken van de ontvoerde soldaten Eldad Regev en Ehud Goldwasser . Hun ontvoering was de aanleiding tot de juli-oorlog in 2006 tussen Israël en Hezbollah.
Vorig jaar maakte ik nog een radioreportage over de acties in Israël om de regering aan te zetten tot onderhandelen. Er was namelijk totaal niets meer van de soldaten vernomen. Maar dat die actie zo'n macabere uitkomst kon hebben had ik niet verwacht.

Waarom maak ik mij hier druk over? Ten eerste omdat de soldaten waarschijnlijk tijdens of na hun ontvoering door de Hezbollah zijn vermoord en niet tijdens 'normale' gevechtshandelingen. Dat is in strijd met de internationale verdragen
Ten tweede omdat Ehud Goldwasser afkomstig is uit Nahariya. Dit kustplaatsje in het noorden van Israël is zoals u misschien weet mijn second hometown.
Ten derde omdat één van de vrij te laten gevangenen een Palestijnse terrorist is met de naam Samir Kantar. Hij pleegde in 1979 op zestienjarige leeftijd vanuit Libanon een terroristische aanslag in datzelfde Nahariya. Het was een van de meest walgelijke aanslagen in de Israëlische geschiedenis. Sadistisch terrorisme Lees verder...