SIRE slaat de plank mis

Woensdag 18 Maart 2009 in categorie Ergernis, Woede of Frustratie, Media

We gedragen ons veel te asociaal, vindt SIRE. We bellen hardop in het openbaar vervoer en/of nemen twee zitplaatsen in beslag, we peuteren publiekelijk in ons neus, we spugen, boeren, ruften er lustig op los, we telefoneren gewoon door bij de kassa, we laten onze honden in de zandbak poepen, we dringen voor, we legen de autoasbak op straat en tot overmaat van ergernis hebben we dat allemaal zelf niet in de gaten.
Mooi verzonnen van SIRE, ons land wordt er vast weer wat prettiger van. Alleen is dit natuurlijk allemaal maar klein bier.

Er zijn veel ergere vormen van asociaal gedrag. Daarvan zagen wij het afgelopen jaar heel wat schandelijke voorbeelden passeren. Bestuurders en managers van (semi- )publieke organisaties, zoals woningcorporaties en zorginstellingen, die zichzelf schaamteloos verrijkten op kosten van de belastingbetaler en ondertussen woning- en zorgbehoevenden lieten barsten. Prominente Nederlanders als Elco Brinkman en Hans Hillen die tegen vorstelijke vergoedingen werden geacht daar toezicht op te houden, maar dat niet deden. Zij hadden het te druk met hun andere dertig commissariaten en erebaantjes.

We hadden ook nog de topmanagers uit het bedrijfsleven en de bancaire sector die hun bankrekeningen riant volstouwden met bonussen en optieregelingen. Onderwijl lieten ze banken omvallen, bedrijven over de rand van de afgrond kieperen. Duizenden werknemers werden zonder scrupules de WW in geschopt. Ze smeerden argeloze huizenkopers dure woekerpolissen aan. Zij stortten ons maar niet zichzelf in de diepste depressie sinds de jaren dertig.

Er waren ook bestuurders die faalden in hun opdracht allerlei megaprojecten in goede banen te leiden, waardoor huizen verzakten en de kosten en bouwtijden verdubbelden. Ze hadden ook toezicht moeten houden op de door hun goedgekeurde IJslandse banken, opdat ons spaargeld niet zou wegsmelten. Ze hebben het nagelaten, de staat moest ervoor opdraaien en zelf kwamen ze ermee weg. Inmiddels zitten ze in het volgende lucratieve baantje.

Daar zie je nu nooit eens een SIRE-campagne over. SIRE-campagnes zijn altijd gericht op 'het gewone volk', niet op de toplaag van Nederland. Die kan daardoor gezellig en comfortabel de elite blijven. Wie doet ze wat? Wie spreekt ze aan op hun asociale gedrag? SIRE in elk geval niet.

Tags: