Een tijd geleden schreef ik op deze site een column over doping in de wielrennerij. Mijn stelling was destijds, dat bijna iedereen in de hogere regionen van het peloton slikte, spoot en snoof. En dat daarom het dopinggebruik in de fietserij vrij gegeven zou moeten worden. Dat leidde tot woedende reacties. 'Door Uw stellingname gaat onze nobele sport naar de Filistijnen', reageerde een sportliefhebber en 'U bent zelf een junk', wist een dame uit Nijkerk. Daarna werd het stil en ging Nederland over tot de orde van de dag.
Gelukkig kreeg ik gelijk. Zoals gewoonlijk. In de ijskast van een Italiaanse Spaanse sportarts Fuentes werden zakken met bloed aangetroffen vol met EPO, efedrine en allerlei andere drugs. Gelukkig had Fuentes de zakken ook voorzien van naam en adres, zodat het zoeken werd vergemakkelijkt. Tourwinnaars, wereldkampioenen en waterdragers gaven in persconferenties toe dat ze hadden gebruikt. Het geheel leek op een soort Amerikaanse sessie van de televisiedominee. Maar waar Bill Clinton nog handig wist te ontkomen, valt genadeloos het doek voor de renners, die toegaven dat ze uit de snoepdoos hadden gegrabbeld.
Pas echt ranzig werd het toen Landis niet uit de kast wilde komen en Greg Lemond liet chanteren. Lemond zou in zijn jeugd seksueel misbruikt zijn en Landis liet hem opbellen door een grote boef met de mededeling dat Lemond chantabel was en zijn mond maar dicht moest houden. Kortom: Hoe vies en dirty moest het nog worden?
Mart Smeets, de sportjournalist in ruste, kwam schuimbekkend op televisie om het volk te melden dat het maar uit moest zijn met beschuldigingen over dopinggebruik aan het adres van de onschuldige renners. Hij werd uitgelachen door de andere journalisten. En terecht.
Intussen stelde een Zwitserse sportarts vast dat er nu al een vorm van EPO in omloop is, die helemaal niet meer kan worden opgespoord met de reguliere testen!
Zwitserland is een vreemd land bedacht ik terloops. In de Tweede Wereldoorlog waren ze neutraal, maar intussen werden er 's nachts in het geniep joden ontvoerd en naar Duitsland gebracht en reden er hele treinen met gevangenen over Zwitsers grondgebied. Dat lieve volkje van klokkenmakers en jodelaars toch! Nu legt een sportarts de zoveelste bom onder de controle op doping en doet of zijn neus bloedt.
Is het geen goed idee de wielerkoersen zoveel mogelijk door de Damstraat te laten gaan? Kunnen de dealers niet alleen op de pillenbrug verdienen aan gewone junks maar ook nog aan de junks, die niet uit de kast durven te komen. Misschien wel aan het hele peloton?
Het weblog Verbal Jam bestaat sinds 2001 en wordt geschreven door Arnoud de Jong.
De naam van het blog refereert aan een verbale jam-sessie.
Er staan inmiddels duizenden artikelen, foto's, video's en audio-producties in. Bij elkaar zóveel vertier, dat het een wonder mag heten dat er nog geen vermakelijkheidsbelasting over wordt geheven.